Streckelsberg




Streckelsberg to trzecie, co do wielkości, wzniesienie na wyspie po Golmie i Kückelsbergu . Wznosi się 58 metrów nad poziom morza.  Wzniesienie to to część klifów nad Bałtykiem w pobliżu Koserow [ około 1300 metrów na wschód od molo - w kierunku Kölpinsee ].

Stereckelsberg powstał około 16-18 tysięcy lat temu w końcowej fazie epoki lodowcowej jako morena czołowa.  Posuwający się lodowiec piętrzył przed sobą skały osadowe i nanios.  Po jego cofnięciu się pozostały wypiętrzenia tego typu jak Streckelsberg.

Wzgórze było jeszcze 300 lat temu dużo większe i sięgało około 250 metrów głębiej w morze.  Cofnięcie się lądu spowodowane zostało niszczycielską siła wiatru i fal morskich.  Dla powstrzymania procesu erozji podjęto różne działania.  Już w 1819 roku skierowano do Koserow gajowego dworu królewskiego i leśniczego okręgu Zinnowitz Schrödtera.  Jego zadaniem było zalesianie nadmorskich klifów w celu ich ochrony przed wiatrem i obsuwaniem.  Swoją robotę wykonał znakomicie - dobór miejsc, odpowiednich drzew i szyk nasadzeń spowodował, że osłonił przed piaskami Koserow oraz umocnił jałową glebę Streckelsbergu. W podzięce za jego zasługi na granitowym kamieniu złotymi literami naniesiono napis: "Leśniczy Schrödter zalesiał Streckelsberg w roku 1818 i 1819."  W Koserow jedną z ulic nazwano jego nazwiskiem.  W latach 1857-59 zbudowano trzy równoległe do brzegu kamienne falochrony.  Ich długość wynosi od 170-190 metrów z 60-metrowymi przerwami pomiędzy nimi.   Zbudowano je w odległości 110-150 metrów od brzegu.  Ich zadaniem jest rozbijanie i wyhamowywanie niszczycielskiej siły fal.  Kamienie, z których zbudowano falochrony sprowadzono z Bornholmu i z okolic miasta Rødby na duńskiej wyspie Lolland.  Każdy kamień waży od 3 - 7 ton.  Po obu stronach klifów są dodatkowe falochrony biegnące od brzegu wgłąb morza; prostopadle do plaży. Ciągną się na długości ponad 8 kilometrów.  Wykonane są z pali z drewna sosnowego.  Ich długość jest zróżnicowana - od 20 do ponad 100 metrów.  Odległość między nimi wynosi 60-80 metrów.  Drewnianych falochronów jest ponad 100.  Ulegają one częstym uszkodzeniom i wymagają stałych napraw.

Od 1961 roku tereny Streckelsbergu objęto ochroną, utworzono rezerwat.   Została stworzona ścieżka dydaktyczna, która zapoznaje turystów licznie odwiedzających te tereny z historią oraz ciekawostkami związanymi z rezerwatem.  Na jego obszarze żyją kuny, lisy, wiewiórki, jaszczurki oraz liczne ptaki [ rudzik, strzyżyk, jastrząb, kos, drozd ]. Przy dobrej pogodzie ze Streckelsbergu mozna zobaczyć obszar od wyspy Oil w pobliżu Greifswaldu aż do Międzyzdrojów na polskiej wyspie Wolin.   W roku 1930 zbudowano tu wieżę widokową, głównie dla potrzeb wojskowych.  Obserwowano z niej za pomocą lornetek przestrzeń powietrzną oraz akwen Bałtyku.  Miało to wzmóc ochronę z jednej strony tak ważnego portu jak Świnoujście, z drugiej - powstającego w drugiej połowie lat 30-tych ośrodka badawczego w Peenemünde.  Wieżę rozebrano w 1997 roku. Okolice klifów porośnięte są lasami, głównie bukowymi oraz sosnowymi, sadzonymi 200 lat temu przez wspomnianego Schrödtera.

Ze Streckelsberg są związane różne legendy.  Jedna z nich głosi, że na terenie góry pirat Klaus Störtebeker ukrył swoje skarby.  Inna zakłada, że na Streckelsbergu znajdowało się legendarne maisto Vineta.  Wspomina o tym pastor Wilhelm Mainhold w swojej powieści Bernsteinhexe [ Bursztynowa czarownica ] z 1843 roku.





Streckelsberg.   Tablica pamiątkowa za zasługi leśniczego Schrödtera.   2010




Streckelsberg.   Większość drzew obrośnięta jest bluszczem.   2010




Streckelsberg.   2010




Streckelsberg.   Pień z korzeniami.   2010

Przez wiele lat piasek nad korzeniami został wydmuchany przez wiejące sztormowe wiatry.




Streckelsberg.   Widok na kamienne falochrony.   2010




Streckelsberg.   Kamienny falochron.   2010

Porównując fale przed i za falochronem widać ich skuteczne działanie.




Streckelsberg.   Platforma widokowa.   2010




Streckelsberg.   Widok na Bałtyk.   2010




Tak wyglądała zwalona wieża obserwacyjna na Streckelsberg.   2010

Zdjęcie fragmentu tablicy informacyjnej.







POWRÓT:                  STRONA GŁÓWNA