KONSTRUKCJA   MOSTU   KOLEJOWEGO   PRZY   KARNIN




15 maja 1876 roku oddano do eksploatacji linię kolejową łączącą stację Świnoujście Główne leżącą na wyspie Uznam z Dewichow leżącym na stałym lądzie w okolicach Anklam.  Trasa liczyła sobie 37,67 kilometra, wiodła w okolicach góry Golm, dalej przez Garz, Kutzow, Dargen, Stolpe, Usedom, Karnin, Rosenhagen.   Początkowo było to torowisko jednotorowe.  Gdy Świnoujście uzyskało bezpośrednie połączenie z Berlinem w 1896 roku trasa była tak obciążona pasażerami jadącymi na wypoczynek do bałtyckich kurortów, że podjęto dezycję o budowie drugiej nitki.  Budowę zakończono w 1908 roku.  Pociągi na tej trasie mogły kursować z prędkością do 100 kilometrów na godzinę.  Podróż z Berlina do Świnoujscia trwała 3,5 godziny. 

Jednakże na trasie kursowania pociągów znajdowała się rzeka Piana.  W tym celu wybudowano most.  Był on trochę nietypowy, przebiegał bowiem tuż nad powierzchnią wody.  Aby umożliwić przepływ dla statków, jachtów część mostu była obrotowa - kilkudziesięciometrowy odcinek mostu wraz z torowiskiem obracał się o 90 stopni.  Długość całego mostu wynosiła 360 metrów.  Wzrastający ruch kolejowy na tej trasie wymusił przebudowę samego mostu.  Obrót przęsła trwał zbyt długo i wstrzymywał płynność jazdy.  Zastosowano ciekawe rozwiązanie - fragment mostu był unoszony do góry, równolegle do lustra wody.  Unosił się na specjalnych czterech prowadnicach, które utrzymywało duża stalowa konstrukcja o wysokości 35 metrów powyżej wody.  Unoszony most zaczął pracować w 1933 roku.  Przęsło o długości 47,9 metra i szerokości 16 metrów unosiło się do góry na wysokość 28 metrow w ciągu 2 minut, tylo samo trwało opuszczenie go z powrotem.

26 kwietnia 1945 roku wycofujące się wojska niemieckie wysadziły część mostu, aby uniemożliwić przeprawę wojskom radzieckim.  Po zakończeniu wojny Rosjanie odbudowali zniszczony fragment mostu, ale nie był udostępniony dla podróżnych - służył wyłącznie do celów wywozu z wyspy Uznam wszystkiego, co okupujące wojska radzieckie uznały za przydatne.  W 1947 roku rozebrano też i wywieziono praktycznie całe torowisko od Świnoujścia do Karnin, a roku później zaczęła się rozbiórka odcinka Karnin - Dewichow.  Resztki mostu przestły istnieć w 1953 roku.  Pozostawiono jedynie zachowaną do dzisiaj kontrukcję podnoszącą most, która jest wpisana w rejestr zabytków.  Oprócz kontrukcji mostowej w Karnin, z dawnej linii kolejowej zachowały sie też liczne wiadukty, nasypy, dworce.

Planowane jest odtworzenie połącznenia kolejowego po starej trasie. Zmianie uległyby tylko trasa torowiska w samym Świnoujściu oraz miejsce przeprawy w Karnin.  Most musiałby być przesunięty, aby zachować istniejącą wyżej wspomnianą konstrukcję, natomiast w Świnoujsciu zbudowanie torów po tej samej trasie jest niemożliwe na skutek powojennej rozbudowy miasta.




Karnin.  Tak wyglądał most przed 1945 rokiem.   2007

Zdjęcie zamieszczone na tablicy informacyjnej.




Karnin.  Widok na ocalałą konstrukcję unoszącą przęsło mostu.  2007

Karnin.




Karnin.  Widok na ocalałą konstrukcję unoszącą przęsło mostu.  2007

W tle stały ląd w okolicy Kamp.




Karnin.  Konstrukcja mostu w zbliżeniu.  2007




Karnin.  Pozostałosci po torach kolejowych.  2007




Karnin.    2007




               Więcej zdjęć Karnin:

               Karnin



POWRÓT:                  STRONA GŁÓWNA